Jan B. Hommel

Lees verder “Klaas van Dijk – De Madhatter van de Wetenschap™”

Als puber en adolescent heb ik de Koude Oorlog heel bewust meegemaakt. Het was een continue schaduw over mijn bestaan. Ik had zo graag aanwezig willen zijn bij de val van de Berlijnse Muur. Het was een tijd van perestrojka en glasnost. Het IJzeren Gordijn werd opgetrokken, de Muur viel, en familie en vrienden van Oost en West vielen elkaar in de armen bij de hereniging van Oost- en West-Duitsland.

Het was een tijd van hoop. Er zou geen oorlog meer komen, alleen nog maar vrede. De wereld zou beter worden, en we zouden harmonieus omgaan met onze vroegere vijanden. Hoe naïef was ik.

De VS werd de nieuwe hegemon, met de Britten als trouwe bondgenoot. De NAVO transformeerde van een verdedigingsorganisatie tot een agressieve, nietsontziende oorlogsmachine. Een oorlogszuchtige organisatie die nu de westerse belangen moet bewaken en zo nodig met geweld neemt wat het wil hebben. De voorbeelden zijn talloos, ik zal ze hier niet opnieuw noemen.

Nu, iets meer dan 35 jaar later, ben ik geen puber of adolescent meer. Sadder, older and much wiser. Want het liep heel anders dan ik had gedacht en gehoopt.

Lees verder ““Over de muur, over het IJzeren Gordijn””

In de reeks van 31 voorstellingen die ik gegeven heb, zijn er vijf mensen geweest die mij vroegen of het overlijden van een van hun geliefden te maken gehad zou kunnen hebben met vaccinatie met een van de twee mRNA-vaccins, waarbij er op medische gronden een zeer sterke verdenking bestaat dat dit inderdaad het geval is geweest. Het bewijs hiervoor moet normaal gesproken geleverd worden met behulp van pathologisch onderzoek, maar bij vier van de vijf mensen werd de relatie met vaccinatie niet gelegd, terwijl die op klinische gronden zeer wel vermoed kon worden. Dit op grond van het klinisch beeld, het tijdstip waarop mensen ziek werden, waarbij het ziektebeeld vrijwel onmiddellijk volgde op de vaccinatie, en omdat het om volstrekt jonge gezonde mensen ging. 

Dit is de meest indrukwekkende casus. Het is het verhaal van Wendy. Wendy kreeg een van de twee meest gevreesde complicaties van een hartspierontsteking: ernstig hartfalen. Het is niet door mij geschreven, maar door de moeder van Wendy. Ik heb haar gevraagd om dat te doen, zodat Wendy niet vergeten wordt. Ik had het al eerder gelezen, maar gisteren las ik het opnieuw met een brok in de keel en de tranen in de ogen. Het is een wanhopige schreeuw van een moeder die haar dochter langzaam zag sterven, maar niet gehoord werd door de behandelend artsen.

Lees verder “Het verhaal van Wendy”

Een recensie van De Wuhan trilogie van Dr. Jan Bonte door Rob Nuijten.
——————
Het laatste dat je de schrijver van De Wuhan Trilogie kunt verwijten is dat hij dingen wegliet. Toen ik behoorlijk gevorderd was met deel 3 kwam er bij het omslaan van een pagina waarbij er zich wéér een nieuw hoofdstuk aandiende wel eens de gedachte op dat ik nu wel genoeg gelezen had over praktijken van professionals die niet geheel zuiver op de graat waren. Jan Bonte wist dan echter toch weer mijn aandacht vast te houden.

Lees verder “De kunst van het weglaten”