Het is donderdag 6 januari 2022. Ik word al een week volledig in beslag genomen door het lezen van wetenschappelijke artikelen en het schrijven van de pleitnota voor het Hoger Beroep tegen de Staat om het ingevoerde coronatoegangsbewijs van tafel te krijgen.
Gaan we dit Hoger Beroep winnen? Zeer waarschijnlijk niet. Maar het is een waarschuwing. Zoals er steeds meer waarschuwingen komen. En nog zullen komen.
Waarschuwingen aan de elite, wat betreft de gevaarlijke en explosieve situatie waar we door haar toedoen in terechtgekomen zijn.
Maar de waarschuwingen zijn aan dovemansoren gericht. De elite die zich hoog verheven voelt boven de massa, struikelt van verontwaardiging over elkaar als er een politiepost voor de deur van Hugo de Jonge moet worden gezet om hem te beveiligen. Een 52-jarige man die opgepakt wordt omdat hij ‘sterk opruiende uitlatingen’ zou hebben gedaan en doodsbedreigingen zou hebben geuit aan het adres van Mark Rutte. Sigrid Kaag die haar afschuw uitspreekt over een man die met een brandende fakkel voor haar deur staat, en zich niet realiseert dat het slechts een kwestie van tijd is voordat de fakkel bij haar naar binnen wordt geworpen.
En Nederland in brand zet.
Men is gewaarschuwd. Maar de elite luistert niet. Horende doof en ziende blind, gespeend van ieder besef welke rol zij zelf in deze ontwikkelingen speelt, vanuit hun comfortabele en warme ivoren toren.
Daarom laat ik de waarschuwingen van Hannah Ahrendt opnieuw horen.