Auteur: Jan Bonte

 

Het gebeurt maar zelden dat ik integraal een vertaald artikel overneem als blog, en tot nu toe is dit nog maar een keer gebeurd. Maar dit artikel is werkelijk een feest van herkenning voor alle critici van het vaccinatiebeleid dat in de afgelopen twee-en-half jaar is gevoerd. Alle aspecten wat betreft de dwang en drang die werden toegepast om mensen zover te krijgen zich te laten vaccineren, en die ik in meerdere blogs heb benoemd, passeren in dit artikel de revue. Alle argumenten die wij in het kortgeding en hoger beroep tegen het coronatoegangsbewijs aandroegen, komen in dit artikel aan bod. Dit is de beste samenvatting van alle (meer dan terechte) kritiek op het gevoerde vaccinatiebeleid, en ik heb hier niets aan toe te voegen. Maar er komen ook onderwerpen aan bod, die ik niet of veel minder uitgebreid heb besproken.

Ik denk dat in de (nabije) toekomst zich vele politici, bestuurders, (vermeende) experts, wetenschappers, artsen en journalisten zich diep zullen schamen voor het meewerken aan deze kostbare, zinloze, mensonterende, rechteloze, immorele, onethische en van ieder wetenschappelijke integriteit gespeende strategie ter bestrijding van SARS-CoV-2 en CoVID19. En ook de rechterlijke macht zal zich moeten beseffen dat zij wederom de macht beschermde en niet het recht, en helemaal de burger niet. Bovendien valt het nog maar te bezien of de enorme sociaalmaatschappelijke en economische schade hersteld kan worden, en de ontwikkelingen zoals in dit artikel worden geschetst nog teruggedraaid kunnen worden.

Lees verder “De rokende puinhopen van de vaccinatiedrammers”

Du glaubst, der Regen tut dir nichts
Der Sommer liegt hell auf deinem Gesicht
Blick ins Licht, dein Blick ins Licht
Dein Blick zurück

Herbert Grönemeyer, Blick Zurück

Ik was gek van mijn hond
En hield van mijn katten
Ik hield van het land en mijn vee
Al lijkt dat zo lang gelee

Herinner mij in mijn mooiste dagen
Op de trekker, in de stralende zon
Herinner mij, toen ik samen met Hennie
Alles nog kon.

 

Lees verder “Terugblik”

Het sprookje van een grabbelton en vele vuilniszakken.

‘There is nothing quite so useless – and dangerous – as doing with great efficiency something that should not be done at all.’

Bullshit Jobs

In 2013 schreef de antropoloog David Graeber het monumentale essay ‘On the Phenomenon of Bullshit Jobs: a Work Rant.’[1]  Naar aanleiding van dit essay schreef hij het gelijknamige boek ‘Bullshit Jobs’.[2] Graeber definieert een ‘bullshit job’ als een baan waarvan iemand zich heimelijk realiseert dat het werk dat hij dagelijks doet niets bijdraagt aan de maatschappij en in een aantal gevallen zelfs schadelijk is voor de samenleving.

Hij noemt vijf categorieën van bullshit jobs: wie in het dagelijkse leven goed om zich heen kijkt, ziet hoe treffend deze indeling is.

Lees verder “Kakelende consultants”

 

“Some people are really so delusional that they think it’s disrespectful when you don’t just sit back and allow them continue to disrespect you.”

 

De laatste twee jaren hebben mijn leven ingrijpend veranderd. Sinds het begin van de coronacrisis – ondanks de woede en de verbijstering die zij bij mij teweegbracht – is mijn leven stilgevallen. De dagen rijgen zich aaneen in orde en regelmaat. Ik sta op, breng mijn kinderen naar school, ga aan het werk – dat nu uit lezen en schrijven bestaat – haal mijn kinderen weer op van school en werk daarna soms nog even door. Werken kan ik het eigenlijk niet noemen. Ik lees wat ik wil lezen en schrijf wat ik wil schrijven. En vrijwel elke dag met enigszins goed weer lokt me in de grote tuin rondom mijn huis. Waar altijd wat te zien en te horen is. En waarin altijd wel iets te doen is. Op dat moment is de hectische wereld ver weg. Or so it seems.

Lees verder “De Deugmensch”