There is no greater tyranny than that which is perpetrated under the shield of the law and in the name of justice.
Montesquieu
Op zondag 13 maart 2022 schreef ik een korte bijdrage op social media (LinkedIn) in een reactie op de aangifte tegen Hugo de Jonge wegens discriminatie, groepsbelediging, aanzetten tot haat en uitsluiting door Wybren van Haga bij de procureur-generaal van de Hoge Raad. Daarin betoogde ik dat deze aangifte een brede steun vanuit de maatschappij verdient.
Ik heb het geweten. Blijkbaar maakte het stuk wat los bij mensen. De bijdrage werd honderdduizenden keren gelezen, maar dat niet alleen. Er kwam veel steun, maar er waren ook veel woedende reacties. Dit ging veel te ver! Hoe durfde ik een dergelijk stuk te schrijven!? Hoe durfde ik Hugo de Jonge met Stalin te vergelijken. Meestal was het ongerichte woede, ordinair gescheld, soms geschreven met een tenenkrommend dedain, maar in verreweg de meeste gevallen zonder inhoudelijk weerwoord. Ik ben er inmiddels aan gewend geraakt. Wie zo absoluut en heilig van zijn eigen gelijk overtuigd is, hoeft niet na te denken en heeft geen inhoudelijke argumenten nodig.
